BonJovi.nl Forums

Wat versta jij onder rock dan?

hey wat grappig, zo een gesprek had ik ook gister met iemand, dat mensen andere interpretatie hebben van het woord rock.

Zelfs Bon Jovi zelf noemt de circle een plaat die rockt.
Uhm sorry, maar the circle rockt niet Het woord rockt staat in de bovenste zin blijkbaar voor 'goed' want het lijkt en voelt bij lange na niet zoals Hey God, lay your hands, TD, en vooral I Believe is een mooi voorbeeld van wat Rock is!

Ik vind het altijd moeitlijk te beschrijven, maar het komt meer in de buurt van YEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEHhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh of AAAAAAAAAAAAAAaaaaaaaaaauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuwwwwwwwwwwwwww..... tununununu... als in de buurt van... sha la la hey sha la la

Ik vind het een beschrijving voor in de Dikke Van Dalen

Ik vind het grappig om te lezen wanneer iemand een setlist wel/niet goed vind (even ongeacht hoe het gezongen/gespeeld is)
Ikzelf ben niet echt fan van These Days, dus als Hey God gespeeld wordt, word ik daar niet bijzonder blij van. Daarentegen de oude nummers, dat kan ik wel waarderen. Niet omdat ik die albums zo goed vind (BJ en Fahrenheit), maar meer omdat ik daar toch wel leuke herinneringen aan heb.
En ook bepaalde "standaard-setlistnummers", kan ik nog steeds waarderen (al mag Bad Medicine en KTF ervan mij wel uit)
Zo zie je maar weer dat het allemaal erg persoonlijk is.

Vergeet Sha La Lie niet!


Het begrip wordt tegenwoordig heel breed gebruikt. Ik denk dat het klopt als Semigiovi zegt dat het vaak voor goed staat. Dan kan ik me ook heel goed voorstellen dat een tienermeisje vind dat Avril Lavigne rockt. Maar daardoor is het begrip heel persoonlijk en afhankelijk van je muzikale voorkeur en kennis geworden.

Ik vind het moeilijk om te omschrijven wanneer ik vind dat iets rockt. Ik denk dat voor mij geldt dat er een bepaalde flow en complexiteit in moet zitten.

Iets met een riff of een gitaarlijn die blijft hangen, iets met drums die meer toevoegen dan slechts het ritme bepalen, iets met zang die overtuigend is en niet slechts de melodielijn volgt en daar genoegen mee neemt, iets met een fatsoenlijke gitaarsolo die iets toevoegt en niet slechts er tussen zit om de ruimte op te vullen of "omdat het moet". De meeste bands van tegenwoordig hebben gitaristen welke 2 toonladders kunnen spelen en daar complete solo's omheen bouwen. Leuk voor hun en er zijn altijd mensen die erop geilen omdat het vet klinkt, maar het raakt kant noch wal en maakt ook duidelijk waarom Richie met kop en schouders boven dat soort gasten uitsteekt. Verder rockt het ook pas als het een fatsoenlijke groove heeft, dus niet dat melodramatische wat Skunk Anansie heeft of dat hyperactieve gedoe van Arctic Monkey's I Bet You Look Good On The Dancefloor. Dat neigt naar punkrock of indierock, en niet gewoon naar de (eighties) rock in welke Bon Jovi pionier was en uit wist te bouwen in de jaren 90. Zoiets als van Arctic Monkeys is even leuk, maar een heel concert ervan rockt totaal niet omdat ze het niet uit weten te bouwen, ze blijven hangen bij hetzelfde, iets wat Bon Jovi sinds Crush ook doet. En Bon Jovi kan het wel degelijk, een nummer als Just Older is net zo goed als Someday I'll Be Saturday Night, net als dat Any Other Day een prima voorbeeld ervan is.

Het komt er dus eigenlijk op neer dat wij van twee verschillende soorten rock houden? (alhoewel ik de (eighties) rock natuurlijk ook geweldig vind; ik verwacht het alleen niet meer van Bon Jovi.).

Ja, ik snap wel wat je bedoelt maar bij sommigen krijg ik het idee dat ze nummerw wel goed vinden maar teleurgesteld zijn omdat ze dat nummer spelen omdat het die tour al vaak is gespeeld en ze iets "speciaals" willen wat alleen bij dat concert is. En dan het liefst naar zo veel mogelijk shows gaan om dat ene speciale iets maar niet te missen en dan dus vervolgens klagen dat ze zo vaak hetzelfde zien ook.

En dan kunnen er nog zo veel artiesten zijn die dan wél elke show een compleet andere setlist spelen en veel meer variatie hebben, Bon Jovi heeft dat niet en dat weet je. Als je dat dan toch gaat verwachten hou je jezelf voor de gek. Wil je dat het een "verrassing" blijft, kijk dan van te voren niet naar welke nummers ze nu spelen. Een paar jaar geleden begonnen ze weer met het spelen van Dry County en These Days kwam weer af en toe voorbij, Dan is iedereen weer even blij. Nou snap ik ook wel dat één zo'n nummer niet de show maakt maar aan de grote hits ontkomen ze toch niet, net zo min als het spelen van een paar nummers van de nieuwe cd. Natuurlijk mag er kritiek zijn, natuurlijk mag je dingen verwachten en als eerste wel dat ze een goede show neerzetten en dat ze hun best doen maar soms heb ik het idee dat sommigen wel een heel onrealistische wensenlijst hebben voor een concert.

Ergens ben ik wel blij dat ik de grote lijnen van de setlist nu zie. Dan weet ik dat ik 5 juni niet hevig teleurgesteld thuiskom omdat ik een veel te duur kaartje heb gekocht en dit voorgeschoteld heb gekregen.

Maargoed... meestal zijn ze in Europa ook wel beter dan in Amerika qua shows. Dus je weet maar nooit. )

En ja... bad name, Prayer, Wanted etc moeten er natuurlijk gewoon inblijven, ookal ken ik die nu wel. Dat zijn toch hun hits en die kan je gewoon niet weglaten.

Leuke setlist!

daaahaag Hey God ....welkom In These Arms

Wel een super coole opener! Zou Jon dat zelf bedacht hebben ?

Ja heel verrassend.

Hmm, ik vind het geen heel bijzondere set. Met Just Older openen op Jons verjaardag vind ik dan wel weer humor.

Nou...California heeft ook niks vernieuwends

Leuk, covertje van the Doors in Vegas, en die encore is wel mooi hoor.

En waar ik al sinds het begin van deze tour helemaal blij mee ben is dat Captain Crash eindelijk van die setlists is verdwenen.

Jammer van SWID.

Niks jammer, dat nummer zat er ook al sinds 1992 in en het was tijd dat er plaats gemaakt werd voor wat anders. Ze doen de covers nu in Bad Medicine dus het leuke van Sleep blijft en de rest gaat weg.

Ik sprak ook niet namens jou. Ik vind SWID een topnummer en vind het daarom jammer dat het uit de setlist is. Dat ze het spelen sinds 1992 maakt me niks uit, want toen ging ik nog niet eens naar concerten.

Ik spreek ook niet namens jou, ik spreek namens mijzelf en vind het dus niet jammer dat het eruit is want ik hoor het nu al sinds 2001. Het is daarom alleen maar goed dat Crash en Sleep eruit zijn gehaald, beiden hebben veel te lang in de set gezeten, zeker Crash want die voegde al helemaal niks toe aan een concert.

toch wel apart dat de laatste tijd de enige 2 rarities nu al vaste plekken hebben (Train/Pain) en dus eigenlijk rarity af zijn.
Kom JBJ, wissel Pain af met Love for sale, LYHOM of zo en laat Sambuco desnoods weer af en toe These Days doen. Mix it up!

Laat Something For The Pain er maar in maar wissel Sat. Night met wat anders, dat nummer zet in deze versie geen zoden aan de dijk. En Homebound Train met Richie mag van mij iedere nacht, dat nummer wordt nu al langzaamaan steeds langer en de solo's steeds beter. Alsjeblieft geen These Days met zijn zang meer, dat was een drama.

Ik was ook geen fan van These Days door Richie nee. Van Homebound Train des te meer! Verder wel erg weinig verandering de laatste paar gigs.

Owjeee! Sleep is terug... Never Say Goodbye kan ik dan weer wel waarderen.

Dat had ik nog niet eens gezien.. Ik wil Never Say Goodbye in Parijs!

Toch benieuwd hoe Never Say goodbye gebracht is, of het accoustisch was gezien net voor SFTP of was het de "normale" versie ?